Maria Younga-Mikulska to postać, która swoją pasją do lotnictwa, odwagą oraz determinacją w pokonywaniu przeciwności losu wpisała się w historię XX wieku. Urodzona 1 sierpnia 1908 r. w Krakowie, była jedyną kobietą, która wśród wielu wyzwań życiowych zdołała zrealizować marzenia o lataniu, a zarazem odznaczyła się w służbie Polsce i innym krajom.
Pionierka lotnictwa szybowcowego
Maria Aniela Younga dorastała w środowisku intelektualnym. Po maturze w 1925 r. podjęła studia na Uniwersytetach Jagiellońskim i Uniwersytecie Jana Kazimierza, a następnie kształciła się w Brukseli i Grenoble. Jej pasję do latania rozbudziła fascynacja szybownictwem – w 1929 r. ukończyła kursy w Aeroklubie Lwowskim. Jako jedna z pierwszych kobiet w Polsce, zaczęła latać na szybowcach, zdobywając kolejne rekordy. Była pierwszą Polką z uprawnieniami instruktorki szybownictwa, a jej spektakularne loty zapisały się w historii lotnictwa.
Podczas jednego z lotów, w trudnych warunkach atmosferycznych, zmuszona była do awaryjnego lądowania na boisku piłkarskim we Lwowie, przerywając trwający mecz. To wydarzenie zyskało rozgłos, a Maria zyskała opinię osoby odważnej i nieustępliwej.
Trudne losy w czasie wojny
Życie Marii zmieniło się dramatycznie po wybuchu II wojny światowej. W kwietniu 1940 r. ze Lwowa, będącego pod okupacją sowiecką, została deportowana do Kazachstanu wraz z rodzicami i dwuletnią córką. Tragiczne warunki życia na zesłaniu doprowadziły do śmierci całej rodziny – jedynie Maria przeżyła.
W 1942 r., dzięki ewakuacji armii generała Andersa, opuściła Związek Radziecki. Przez Iran trafiła do Ugandy, gdzie zaczęła pracę jako nauczycielka i sekretarz w polskim obozie przesiedleńczym. Pomimo osobistych strat, angażowała się w edukację i wsparcie rodaków, wykazując się niezwykłą siłą ducha.
Służba i kariera po wojnie
W Wielkiej Brytanii, gdzie dotarła w 1944 r., Maria wstąpiła do WAAF – kobiecej jednostki RAF. Pracowała w sekcji meteorologicznej oraz jako dziennikarka w polskiej prasie wojskowej. Po zakończeniu wojny zaangażowała się w reaktywację polskiego szybownictwa jako współzałożycielka Sekcji Szybowcowej Stowarzyszenia Lotników Polskich.
W 1950 r. wyjechała do Pakistanu, by dołączyć do męża Jana Mikulskiego. Tam, jako pierwsza kobieta w historii Pakistańskiego Lotnictwa Wojskowego, została instruktorką szybownictwa, współtworząc Centralną Szkołę Szybowców w Karaczi. Jej uczniowie osiągali znakomite wyniki, a ona sama ustanowiła kolejne rekordy lotnicze.
Powrót do Wielkiej Brytanii
W 1964 r., po przejściu na emeryturę, Maria wróciła z mężem do Wielkiej Brytanii. Do końca życia pracowała jako instruktorka szybownictwa w London Gliding Club. Była członkiem Stowarzyszenia Lotników Polskich i aktywnie działała na rzecz upamiętnienia wkładu Polaków w rozwój lotnictwa.
Maria Younga-Mikulska zmarła 26 lutego 1987 r. w Londynie. Jej życie jest przykładem niezwykłej determinacji, odwagi i oddania dla ojczyzny oraz lotnictwa. To historia kobiety, która na przekór wszelkim trudom potrafiła wzbić się na wyżyny swoich możliwości, pozostawiając trwały ślad w historii.
